That photo is my hospital.If you dont need your life,please come to my hospital.All treatment and medicine are free of charge.In my hospital 80% of medicine are expire.And 99 % of instruments are all damage.But in medical certificate all medicine up to date and all instruments are good condition.If your are responsibility on that hospital how do you do.Please tell me your thinking.This is a little problem of MV VOYAGER V or PROBLEM V.

But in this hospital one thing is very useful for me and my crews.It is 99% Alchol sprite.Because of my ship no money and no alchol.When i can use myanmar fonts i will shere to all friends how to use 99 % alchol.

Port is my guest.
Ship is my home.
Sea is my life.


Who
Is
My
Wifely
WIFE

now mg yaw at bkk thuwanabumie airport.
tomorrow moorning 0715 i will go to jakarta indo with thai airway.
tonight i must stay in air port without money.cannot sleep because i affriate
for late.nextday i will add all image of my travelling experience.
i hope we will meet again online every online friend.
i am very sorry last two month because i cannot open and cannot write in my blog.
comming now siryaw come again to online.

in yangon every news condition anything i dont know
but very very sorry
i can say only words.
you also
because i cut of money in yangon
so i cannot drink beer everyday.
somuch thing about
i am sorrrrrrr..................

netday with myanmar language........

ကၽြန္ေတာ္ေမာင္ေယာ အလုပ္ၿပဳတ္ၿပီး ရန္ကုန္ေရာက္တာ တစ္လၿပည့္ေတာ့မွာ ၿဖစ္လို့ ပိုက္ဆံၿပတ္လို့
ကၽြန္ေတာ့္ရဲ့ခ်စ္လွစြာေသာ လက္ေတာ့ေလးကို ေရာင္းေတာ့မယ္။
ေမာင္ေယာတို့ သေဘာၤသားေတြက ပိုက္ဆံ သံုးမ်ိဳးပဲသံုးၾကတယ္။
အဲဒါေတြကေတာ့
ပထမ ၿပန္ေရာက္ေရာက္ၿခင္း ဂ်ပန္ ပိုက္ဆံ (ယန္း)ၿပီးသံုးတယ္။
ေနာက္နည္းနည္းေလးၾကာလာေတာ့ အဂၤလိပ္ ပိုက္ဆံ (ေပါင္) ၿပီးသံုးတယ္
ဒါမွ ၿပန္မထြက္နိဳင္ေသးပဲ မေၿခအေန ဆိုးလာယင္ေတာ့ ယိုးဒယား ပိုက္ဆံ (ဘတ္)ၿပီး သံုးတယ္။
အခုေမာင္ေယာကေတာ့ တၿခား နည္းလမ္းေတြ မသံုးနိဳင္လို့ ေရာင္းၿပီး သံုးဖို.ၾကိဳးစားေနတယ္။
ေနာက္အလုပ္ကလည္းရေတာ့ ရေနပါၿပီ။နည္းနည္းေစာင့္ရမွာ ဆိုေတာ့ အသံုးစရိတ္လိုေတာ့လည္း ေရာင္းရမွာေပါ့။
ၿပီးေတာ့ ရွိေသးတာက ကၽြန္ေတာ္တို့ ဆီမွာက ပိုက္ဆံေပးစရာမလိုဖူးဆိုၿပီး ဘယ္ေလာက္ပဲ ေၿပာေနပါေစ
ေနာက္တံခါးတို့ ဟိုစရိတ္ ဒီစရိတ္ တို့ကေတာ့ရွိေနတာပဲ။ေလာေလာဆယ္ ေမာင္ေယာတို့
သေဘၤာသားေတြ လည္းစီးပြားေရးက်တဲ့ ဒဏ္ကို အနည္းႏွင့္ အမ်ားေတာ့ ခံရတာပဲ။
ေနာက္တစ္ခုက ေမာင္ေယာလည္း အခြန္ေဆာင္ရတာ သက္သာေအာင္လုပ္မိတာ ေဆာင္ရတာေတာ့ နည္းနည္းေလးသက္သာပါရဲ့
GRT က ၄၉၉ ၿဖစ္သြားေတာ့ ေနာက္အလုပ္ေတြမွာက သိပ္ၿပီး အဆင္မေၿပေတာ့ဖူး။
သက္သာေအာင္လုပ္တာႏွင့္ ကုန္တဲ့ ေငြ ဘာမွ မထူးဖူး။

လက္ေတာ့က ဖူဂ်စ္ဆု ေလးပါ။
Pentium III
ႈ၀ယ္ခ်င္တယ္ဆိူ အၿမန္ဆက္သြယ္ပါ။ဦးရာလူေရာင္းမည္။
ေနာက္တစ္ေခါက္မသြားခင္ေရာင္းၿပီး အားရေအာင္ ေသာက္သြားမယ္။
ဒီတစ္ခါက အလုပ္မွာ ေသာက္လို့ ရမွာမဟုတ္လို့

အယင္တုန္းက အင္တာနက္သံုးရတာ ဘေလာ့ေရးရတာ အဆင္မေပဖူးလို့ speak သူေတြကို ၇ီခဲ့တဲ့ ေမာင္ေယာ ေရးခ်င္တာေတြ မ်ားေပမယ့္
ေရးဖို့ မဆိုနွင့္ ၀င္ဖတ္လို့ေတာင္ မရဖူး။
ဒီေန့ဆို တစ္နစ္ တင္းတင္းေရာက္ ပီ
နာဂစ္က ေပးခဲ့တဲ့ မ်က္ရည္ေတြ
ပ်က္ခဲ့ရတဲ့ ဘ၀ေတြ
ရွင္ကြဲ ေသကြဲ ေတြ
ေရြ်ေငြ ပစၥည္းေတြ
တခုေတာ့ ရွိတာေပါ့
ဘုရားရွင္ ေဟာခဲ့သလို
အနိစၥ သေဘာနဲ့ က်ည့္
ဒီေလာက မွာဘာမွ ထာ၀ရ မတည္ရွိဖူ။

ဘေလာ့ေတြ ကို ၀င္ဖို့ က ပုဆိုးေတြ ေဘာင္းဘီေတြ ကၽႊတ္ ေအာင္ကိုးစားလည္း
ဒီလိုပါပဲ ထိုင္ေနယင္းနင့္ ငါအရက္ပဲ ေသာက္ေတာ့မယ္။

ရန္ကုန္မွာေနတုန္း ပုဆိုး၀တ္မလို့ ဘေလာ့ဖတ္ေတာ့ ေက်ာ္ရခြရတာကၽႊတ္က်မွာ စိုးလို့ ေဘာင္းဘီ၀တ္လည္း အဆင္မေပေတာ့
ေနာက္မွေ၇းေတာ့ ဖတ္ေတာ့မယ္။
ေလာေလာဆယ္ ေက်ာက္ေခာတ္လူသားလို ၀တ္ပီး ဘီယာပဲ ထိုင္ေသာက္ေနေတာ့မယ္။

ၾဆာေယာရဲ့ အလုပ္က သေဘၤာ အရာရွိ တစ္ေယာက္ၿဖစ္တဲ့ အတြက္ သေဘၤာလိုက္ရပါတယ္။
အယင္ ႏွစ္ပတ္ေလာက္က ၾဆာေယာ သေဘၤာေပၚမွာ အမွားတစ္ခု ကိုၾကဴးလြန္ခဲ့ မိပါ တယ္။
အားလံုးပဲ ဝန္းစဥ္းစားေပးၾကပါ။ ၾဆာေယာ မွန္သလား မွားသလားဆိုတာ။
သေဘာၤ ကုန္းပတ္ ဝန္ထမ္း တစ္ေယာက္ ဟာ ကုန္းပတ္ေပၚမွာ တာဝန္ၾက ၾက မၾကၾက မိမိသေဘာၤရဲ့
လံုၿခံဳေရး။ပစၥည္းေတြ လံုၿခံဳေရးကိုပါ တာဝန္ယူရပါတယ္။တခါတေလ သေဘၤာ ကိုလွည့္ပတ္ စစ္ေဆးေပးရပါတယ္။
ဒါေတြက ကုန္းပတ္ဝန္ထမ္းတစ္ေယာက္ အတြက္ အေရးပါဆံုးေတြထဲက အေၿခခံ အခ်က္ေလးေတြပါ။
ကုန္းပတ္တာဝန္က် အရာရွိ တစ္ေယာက္ဟာအရမ္းကို ေခါင္းၾကီးပါတယ္ ကိုယ္ဘာမွ မသိလိုက္ရပဲႏွင့္
သူမ်ားခိုးေရာင္းစားသြားလို့ ေထာင္က် အလုပ္ၿပဳတ္တဲ့သူေတြ အမ်ားၾကီးပါ။ေမာင္ေယာကေတာ့ ေတြ့တာႏွင့္
ေၿပာတာပဲ တားတာပဲ အဲလို အတားေကာင္းလို့ အလုပ္ ၿပဳတ္ခဲ့ရေပါင္းလည္းမနည္းဖူး။

အဲဆန္းတာက ဒီတစ္ၾကိမ္လံုးဝ ၿခားနားတယ္ဗ်။ဘယ္လိုလဲဆိုေတာ့
ေမာင္ေယာက သေဘၤာမွာ ေနတာ အခန္းထဲမွာ အေနမ်ားတယ္။
အခုစီးခဲ့တဲ့သေဘၤာေလးက ငယ္ေတာ့ တေန့တေန့ ဒီလူ ဒီမ်က္ႏွာေတြပဲ ၿမင္ေနရေတာ့ ရိုးေနတာကိုး
ၿပသနာေတြကို ၿမင္မွာစိုးလို့ ေရွာင္တာလဲ ပါတယ္။ၿမင္လို့ ေၿပာမိေနယင္ ၿပသနာေတြၿဖစ္မွာစိုးလို့
အဲၿဖစ္ခ်င္ေတာ့ ေမာင္ေယာ ကိုင္တဲ့ ဖုန္းက မိခ်င္တဲ့ အခ်ိန္မိတယ္ မမိခ်င္ မမိဖူး
အဲဒီ့ေန့မွာပဲ ေမာင္ေယာသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က မတ္ေဆ့ခ်္ပို့ ထားတာက မနက္ ၁၁နာရီ ၄၅ မိနစ္
အဲ တကယ္ေရာက္လာတာက ည ၂၃ ၃၀ နာရီ မွာေရာက္လာတယ္
အဲ တာဝန္ခ်ိန္ၿပီးလို့ အိပ္ေတာ့ မယ္လို့ တယ္လီဖုန္ အစစ္ မတ္ေဆ့ခ်္ ပို့ ထားတာ ေတြ့တာႏွင့္
သူငယ္ခ်င္းဆီ ဖုန္းၿပန္ဆက္ဖို့ သေဘၤာပတ္ၿပီး လိုင္းမိတဲ့ ေနရာ လိုက္ ရွာ ေတာ့တယ္။
ဖုန္းလိုင္းေတာ့ မေတြ့ဖူး

ဘာေတြမ်ားေတြ့လဲ ဆိုေတာ့ သေဘၤာရဲ့ အၾကီး ဆံုးဆိုတဲ့ ကပ္ပီတန္ၾကီး ဦးေဆာင္ၿပီး
ဆီခိုးေရာင္းေနတာႏွင့္ တည့္တည့္ တိုးပါေတာ့ တယ္။
အဲဒီ့ ကပ္ပီတန္ (Captain ) ကို နာမည္ႏွင့္ တကြေရးခ်င္ေပမယ့္
သူအမ်ိဳးသမီးက စာေပနယ္က ၿဖစ္ေနေတာ့ မေရးေတာ့ပါဖူး။
ေမာင္ေယာကို ေတြ့ေတာ့ အားလံုး ေၿခမကိုင္မိ လက္မကိုင္မိ ၿဖစ္ေနေတာ့ ေမာင္ေယာလည္း
ရူးခ်င္ေယာင္ေဆာင္ၿပီး ၿပန္အိပ္ေနခဲ့ပါတယ္။မနက္ၾကေတာ့ ေမာင္ေယာကို ဘာမ သတင္းမပို့ ဖို့မ်က္ႏွာခ်ိဳေသြးၿပီးလာေတာင္းပန္ေတာ့ ေမာင္ေယာ ရုံးကို ဘာမွ အသိမေပးေတာ့ ပါဖူး။

အဲၿဖစ္ခ်င္ေတာ့ ေနာက္ ၃ ရက္ ေလာက္က စၿပီး သူႏွင့္ အေပါင္းအပါ တခ်ို့ က ေမာင္ေယာကို နည္းမ်ိဳးစံုႏွင့္
တိုက္ခိုက္ၾကေတာ့ တခါတေလ ေမာင္ေယာလည္း လူပဲ ေလ တခါတေလ အမွားေတြရွိတာေပါ့။
တာေတြ ကို နင္းၿပီး ရံုးကို သတင္းပို့ ၿပီး ေမာင္ေယာကို ၿဖဳတ္ေတာ့တာပါပဲ။
အဲပိုဆိုးတာက အဲဒီ့ ကပ္ပီတန္ၾကီးက သေဘၤာမွာ သူ့ရဲ့ ညီ အပါအဝင္ အမ်ိဳးအေဆြေတြ အမ်ားစု
က သေဘၤာမွာ ရွိေနမွန္း ေမာင္ေယာ ေနာက္ၾကမွ သိလိုက္ရတယ္။
သူမလို့ လုပ္ရက္တယ္ သူ့ တပည့္ေလးေတြ ေန့ဖက္ တေနကုန္ ပင္ပင္ပန္းပန္း သံခ်ည္းေခါက္
ည အားလံုးႏွစ္ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္ အိပ္ေပ်ာ္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ဆီခိုးေရာင္း။
ဒါကို ကန့္ကြက္ၿပီး ေဝေပးလိုက္ဖို့ ေၿပာတဲ့ ေမာင္ေယာကို အလုပ္ထုတ္ က်န္တဲ့ လူေတြ ဝင္မရွုပ္ႏွင့္
သတိထားလို့ ေၿပာတဲ့ Captain ၾကီး စာေရးဆရာမေယာက်ၤားၾကီး မင္းလခရဲ့ ဆယ္ပံုတစ္ပံုေတာင္
မရတဲ့ သူေတြကို မင္း ဒီလိုပဲ ..........ဆက္လုပ္ႏိုင္ပါေစလို့။

ၿပီးေတာ့ ဒါက ပညာရွင္ေတြ သိတယ္
Captain ၾကီးေရ တစ္သက္လံုးမွတ္ထား I.S.O 9002
ဆိုတာ I.S.M ႏွင့္ လားလားမွ မဆိုင္ဖူး ဆိုတာ။

ၾဆာေယာဆုေတာင္း။ ။ ေန့ဖက္ သေဘၤာသားေတြ ကို နင္းကန္ပင္ပမ္းေအာင္ခိုင္း ညဖက္ သူတို့ ေတြ
ကို မူးေအာင္ ေသာက္ခိုင္းၿပီး ဆီခိုးေရာင္းတဲ စက္ခ်ဳပ္ၾကီးေတြ ကပ္ပီတန္ၾကီးေတြ
ေရေၾကာင္းေလာက ကေန ၿမန္ၿမန္ေပ်ာက္ကြယ္ပါေစလို့။

ေနာက္ ေမာင္ေယာ ဆံုးၿဖတ္ခ်က္ တစ္ခုကိုၿပတ္ၿပတ္သားသား ခ်လိုက္တယ္ ကိုကေတာ့ သူအလုပ္ထိခိုက္
မွာစိုးလို့ ဘာမွရံုးကို သတင္း မပို့ ခဲ့ တာ သူကေတာ့ ညီအကိုေတြ ေပါင္းၿပီး အကြက္ေတြ ဆင္လိုက္ၾကတာ
ေမာင္ေယာ ရန္ကုန္ၿပန္ရေတာ့တာပဲ။ဘယ္သူကို မဆို မသနားေတာ့ဖူး ခၽြန္တြန္းလုပ္ၿပီး အဆင္းဘီးတပ္
ေပးေတာ့မယ္ ေနာင္မ်ားဆို ဘယ္သူကိုမွ မသနားေတာ့ဖူး။

ၾကည့္လိုက္ပါ တခါတေလ ဒါလည္း ၾဆာေယာ ဘဝပဲ
အခုဓာတ္ပံုေတြကို ခနေနတင္ါပ့မယ့္
ေလာေလာဆယ္ ပါတီ မၿပီးေသးလို့ပါ
အသံက ရုပ္ထက္ေနာက္က်ေနတယ္
ပီဒီယို ဖိုင္တင္တာ မရလို့ ေနာက္ေန့မွ တင္မယ္။

သီးခံၿပီး တြဲၾကည့္ပါ